Το αντίσωμα μεταβάλλει την πιθανότητα, δεν αποτελεί μόνο του διάγνωση. Συνεκτίμησε ηλικία, όργανα, CK, HRCT, κίνδυνο κακοήθειας, συνοδά αντισώματα και μέθοδο εξέτασης.
Ειδικά αυτοαντισώματα μυοσίτιδας · MSA
RP-ILD · CADM
Anti-MDA5
Κλινικά αμυοπαθητική ή υπομυοπαθητική δερματομυοσίτιδα, ελκωτικές ή παλαμιαίες βλάβες και αρθρίτιδα. Ισχυρή συσχέτιση με οξεία, υποξεία ή ταχέως εξελισσόμενη ILD. Συνεκτιμώνται Ro52, φερριτίνη/LDH, οξυγόνωση, HRCT και κίνδυνος λοιμώξεων.
Δερματομυοσίτιδα ενηλίκων με ισχυρή συσχέτιση με κακοήθεια και χαρακτηριστικές δερματικές εκδηλώσεις. Η ILD είναι συγκριτικά ασυνήθης· η θετικότητα δεν ορίζει πνευμονικό φαινότυπο αντίστοιχο του MDA5.
Έντονη μυϊκή προσβολή, δυσφαγία και οίδημα. Η ασβέστωση είναι ιδιαίτερα σημαντική στη νεανική νόσο. Η συσχέτιση με καρκίνο στους ενηλίκους διαφέρει μεταξύ κοορτών. Δεν αποτελεί κλασικό πνευμονικά κυρίαρχο ορότυπο.
Κλασική δερματική δερματομυοσίτιδα με σημαντική μυϊκή συμμετοχή και συνήθως ευνοϊκή θεραπευτική ανταπόκριση. Η ILD είναι λιγότερο κυρίαρχη από ό,τι στη MDA5-θετική νόσο ή στο σύνδρομο αντισυνθετάσης.
Η δερματική νόσος μπορεί να προηγείται της μυοσίτιδας. Η δυσφαγία ενδέχεται να είναι σημαντική. Η ILD αναφέρεται, αλλά ο πνευμονικός κίνδυνος είναι λιγότερο σταθερά τεκμηριωμένος. Προσοχή στην ερμηνεία της εμπορικής εξέτασης.
Ανοσομεσολαβούμενη νεκρωτική μυοπάθεια με έντονη εγγύς αδυναμία και υψηλή CK. ILD μπορεί να συνυπάρχει, αλλά δεν έχει τεκμηριωθεί ανεξάρτητος φαινότυπος RP-ILD τύπου MDA5. Ασθενές line blot χωρίς συμβατό φαινότυπο χρειάζεται επανεκτίμηση.
Νεκρωτική αυτοάνοση μυοπάθεια, συχνά αλλά όχι αποκλειστικά μετά από έκθεση σε στατίνη. Επίμονη αδυναμία και αυξημένη CK μετά τη διακοπή αποτελούν ενδείξεις. Η ILD δεν είναι καθοριστικό χαρακτηριστικό.
Υποστηρικτικός δείκτης μυοσίτιδας με έγκλειστα σωμάτια όταν η κλινική εικόνα είναι συμβατή. Δεν αρκεί μόνος του για τη διάγνωση και μπορεί να εμφανίζεται σε άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.
Τροποποιητής κινδύνου και όχι αυτοτελής υπότυπος μυοσίτιδας. Ιδιαίτερη σημασία μαζί με MDA5. Στο σύνδρομο αντισυνθετάσης η σχέση με πνευμονική βαρύτητα ή υποτροπές δεν ισοδυναμεί με καθολική πρόβλεψη θνητότητας.
Επικάλυψη μυοσίτιδας–συστηματικής σκλήρυνσης: Raynaud, χέρια μηχανικού, ILD και ενίοτε ασβέστωση. Ο φαινότυπος επικάλυψης είναι συχνά πιο χρήσιμος από την υποχρεωτική ταξινόμηση σε ένα μόνο νόσημα.
Αυτοάνοση επικάλυψη με μυοσίτιδα και πιθανή ILD. Η εικόνα διαφέρει σημαντικά μεταξύ κοορτών. Η θετικότητα εμπορικής εξέτασης συνεκτιμάται πάντοτε με την κλινική εικόνα.
Μικτή νόσος συνδετικού ιστού ή επικάλυψη με Raynaud, αρθρίτιδα, μυοσίτιδα και πνευμονική συμμετοχή. Η ILD και η πνευμονική υπέρταση είναι διαφορετικά πνευμονικά προβλήματα.
Αντισώματα του φάσματος συστηματικής σκλήρυνσης και επικάλυψης, όχι κλασικά MSA. Εξετάζονται μαζί με τον συνολικό φαινότυπο CTD. Η πνευμονική συμμετοχή μπορεί να αφορά ILD ή πνευμονική αγγειακή νόσο, ανάλογα με το νόσημα.
Εκπαιδευτικό και ερευνητικό υλικό, όχι εξατομικευμένη ιατρική οδηγία. Οι πηγές και η τράπεζα ερωτήσεων έχουν χωριστή ημερομηνία ελέγχου. Δεν αποδίδεται προσωπική συγγραφή ή έγκριση στον Καθηγητή Δημοσθένη Μπούρο.